John Dalton

Uczony żyjący w latach 1766-1844 był pierwszym chemikiem, który w tłumaczeniu różnych zjawisk posługiwał się teorią atomistyczną. Badał on gazy -odkrył prawa ciśnień cząstkowych mówiące, iż ciśnienie mieszaniny gazów nie reagujących ze sobą równe jest sumie ciśnień jakie wywierałyby poszczególne składniki mieszaniny umieszczone osobno w tej samej objętości jaką zajmuje ta mieszanina. Innym jego odkryciem, które dokonał w 1804 roku, było pokazanie, że jeśli dwa pierwiastki tworzą więcej niż jeden związek, to ilość wagowe jednego z nich przypadająca na stałą ilość drugiego pozostają ze sobą w stosunku niedużych liczb całkowitych prawo stosunków wielokrotnych. Na przykład badając tą zależność w tlenkach chloru (Cl2O, Cl2O6, Cl2O7) masy tlenu przypadające na jednostkę chloru pozostają ze sobą w stosunkach 1:6:7. Dalton< zauważył, że wyniki, które uzyskał można łatwo wyjaśnić posługując się koncepcją atomu. Rozwijając dalej pogląd atomistyczny przyjął, iż związki chemiczne powstają na drodze łączenia się atomów różnych pierwiastków. Uważał, że atomy poszczególnych pierwiastków różnią się między sobą masą -za jednostkę masy atomów przyjął masę atomu wodoru. Stworzył podstawy nowoczesnej atomistki i opis mikroświata, który tłumaczył większość zjawisk znany w tamtym okresie. Po przeszło dwóch tysiącach lat wreszcie udało się podać tyle dowodów na atomistyczną budowę materii, że do tej pory hipotetyczne atomy stały się pojęciami rzeczywistymi (chociaż cząstki, które Dalton nazwał atomami nie były tymi samymi cząstkami, które zostały nazwane atomami przez Demokryta -okazało się że cząsteczki Daltona nie są ostatecznymi składnikami materii).